پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی

توضیح مفهومی

ظهور مستمر : معنای متبادر به ذهن، بعد از انتفای احتمال قرینه بر خلاف

ظهور مستمر، مقابل ظهور بدوی بوده و عبارت است از ظهوری که بعد از تمام شدن کلام و از بین رفتن زمینه برای اضافه شدن قرینه بر تخصیص و تقیید، به وجود می‌آید؛ به بیان دیگر، ظهور مستمر هنگامی به وجود می‌آید که انسان یقین کند قرینه‌ای متصل یا منفصل در کار نیست و زمان آوردن قرینه، گذشته باشد.

منابع

  1. نهایة الافکار جلد 2 : صفحه 87
  2. اصول الفقه جلد 2 : صفحه 134
  3. شرح اصول فقه جلد 1 : صفحه 316
  4. دروس فی علم الاصول جلد 2 : صفحه 200
  5. فرهنگ نامه اصول فقه

اصطلاح‌نامه

اعم

ظهور الفاظ

وابسته

ظهور بدوی

منابع

  • اصول الفقه جلد 2 : صفحه 134
  • دروس فی علم الاصول جلد 2 : صفحه 200
  • شرح اصول فقه جلد 1 : صفحه 316
  • نهایة الافکار جلد 2 : صفحه 87
  • نهایة الافکار جلد 3 : صفحه 87