عملکردها

تنوین ( فقه )

از دانشنامه علوم اسلامی

نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۳۰ توسط Hashemi (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

توضیح مفهومی

تنوین: نون ساکن در آخر کلمه.

تنوین، نون ساکنی است که در تلفظ به حرکت آخر کلمه افزوده می‏شود و در نوشتار به صورت دو پیش) -ظŒ (در حالت رفع، دو زبر) -ظ‹  (در حالت نصب و دو زیر) -ظچ (در حالت جَرّ، در آخر کلمه‏های عربی می‏آید. از آن به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.

ادغام تنوین و نون ساکن در حروف یرملون) ی، ر، م، ل، و، ن (واجب نیست، برخی ادغام را بنابر احتیاط، لازم دانسته‏اند. 1 اظهار تنوین) ادای حرف بدون غُنّه (قبل از حروف حلقی) ا، ح، خ، ع، غ، ه (و قلب آن به میم قبل از 'با' و اخفای آن) حالتی بین اظهار و ادغام همراه با غُنّه (قبل از حروف دیگر، سزاوار است، لیکن واجب نیست. 2

1. العروة الوثقی) و حواشی (655 /1؛ مستند العروة) الصلاة (2 473 /3. العروة الوثقی 656 /1.

منابع

  1. فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 2 : صفحه 648

اصطلاح‌نامه

اعم

اِعراب

وابسته

اخفاء تنوین، ادغام ( فقه )، اظهار تنوین، تجوید در نماز، قرائت نماز

منابع

  • جواهرالکلام فی شرح الشرایع الاسلام جلد 9 : صفحه 290
  • فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 2 : صفحه 648