پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی

توضیح مفهومی

طیّب (قرآن) : یکی از اوصاف قرآن کریم

«طیّب» در لغت به معنای پاکیزه، دلپذیر و خوشایند است. راغب می‌گوید: طیّب آن است که حواس و نفس از آن لذّت می‌برد.

کلمه «طیّب» در آیه 24 سوره حج را از اسامی و صفات قرآن برشمرده‌اند: «وَهُدُوا إِلَی الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ» «و به سوی سخنان پاکیزه هدایت می‌شوند».

قرآن را از آن رو «طیب» نامیده‌اند که از هر عیب و نقصانی پاک و منزه است و هر کس آن را بشنود یا بخواند، از آن لذّت می‌برد.

منابع

  1. قاموس قرآن جلد 4 : صفحه 257
  2. المفردات فی غریب القرآن : صفحه 311
  3. التفسیر الکبیر جلد 23 : صفحه 22
  4. مجمع البیان فی تفسیرالقرآن جلد 7 : صفحه 78
  5. تاریخ جمع قرآن : صفحه 9

اصطلاح‌نامه

اعم

اسامی و صفات قرآن

منابع

  • التفسیر الکبیر جلد 23 : صفحه 22
  • المفردات فی غریب القرآن : صفحه 311
  • تاریخ جمع قرآن : صفحه 9
  • قاموس قرآن جلد 4 : صفحه 257
  • مجمع البیان فی تفسیرالقرآن جلد 7 : صفحه 78