عملکردها

سُمْعَه

از دانشنامه علوم اسلامی

نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۳۰ توسط Hashemi (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

توضیح مفهومی

سمعه‏

سُمعه انجام دادن کار نیک به انگیزه‏شنیدن مردم.

سمعه عبارت است از اینکه انسان عملی نیک همچون اطعام به دیگران و خواندن نماز اول وقت به جماعت در مسجد را نه برای خدا، که برای شنیدن مردم و مشهور و عزیز شدن نزد آنان، انجام دهد. تفاوت سمعه با ریا آن است که ریا انجام دادن عمل به انگیزه دیدن مردم میباشد. 1 از آن به مناسبت در باب طهارت و صلات سخن گفته‏‌اند.

شرط صحّت عمل عبادی، اخلاص است؛ از این رو، چنانچه انگیزه عبادت یا جزء انگیزه، سمعه باشد، عمل باطل است؛ 2 چنان که ریا هم همین حکم را دارد (---> ریا) .


534

1. لسان العرب و العین، واژه «سمع»؛ کتاب الطهارة (شیخ انصاری) 2/ 106. العروة الوثقی 1/ 411.

منابع

  1. فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 4 : صفحه 533

اصطلاح‌نامه

یادداشت دامنه

السُمْعَة : آوازه و شهرت، آن چه شنیده شود، می گویند: « فَعَلَه رئاءً و سُمعةً » یعنی آن را از روی ریا انجا داد .

اعم

رذایل ( فقه )

وابسته

قصد قربت در وضو

منابع

  • فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 4 : صفحه 533
  • کتاب الطهارة جلد 2 : صفحه 106
  • مهذب الاحکام جلد 2 : صفحه 452